.

Αντενδείξεις και ιατρικοί περιορισμοί

Ορισμένες παθολογικές καταστάσεις ή λειτουργικές ανωμαλίες δεν επιτρέπουν την έντονη και συστηματική σωματική άσκηση. Οι καταστάσεις αυτέ...


Ορισμένες παθολογικές καταστάσεις ή λειτουργικές ανωμαλίες δεν επιτρέπουν την έντονη και συστηματική σωματική άσκηση. Οι καταστάσεις αυτές είναι γνωστές σαν «αντενδείξεις της άθλησης» ή σαν «αιτίες ακαταλληλότητας» για τα διάφορα είδη της αθλητικής δραστηριότητας. Υπάρχουν τέτοιες αντενδείξεις απόλυτες που απαγορεύουν την άθληση κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, όπως η λειτουργική ανεπάρκεια βασικών οργάνων του σώματος [αναπνευστική, κυκλοφοριακή, νεφρική ανεπάρκεια κ.λ.π.], καθώς και για διάφορες άλλες καταστάσεις που τις πιο πολλές φορές αυτοπεριορίζουν τη φυσική δραστηριότητα αναγκάζοντας το άτομο που πάσχει απ’ αυτές να αποφεύγει μόνο του κάθε έντονη σωματική προσπάθεια. Υπάρχουν όμως και οι σχετικές ιατρικές αντενδείξεις, όπου η αθλητική δραστηριότητα επιτρέπεται ή απαγορεύεται κάτω από ορισμένους όρους και προϋποθέσεις.

Οι αντενδείξεις της αθλητικής δραστηριότητας μπορούν να ταξινομηθούν με διάφορα κριτήρια. Ανάλογα, λόγου χάρη, με το όργανο ή το σύστημα που πάσχει, το αίτιο που προκαλεί την παθολογική κατάσταση, την ηλικία του αθλούμενου ατόμου, το είδος της αθλητικής δραστηριότητας κ.α. Η πλειονότητα των σχετικών αυτών αντενδείξεων αφορά τα αθλήματα εκείνα που προϋποθέτουν ισχυρές συγκρούσεις με αντιπάλους ή απαιτούν δυναμική σωματική επαφή και γενικά χαρακτηρίζονται από υψηλό τραυματικό κίνδυνο.

Τέτοιες αντενδείξεις είναι λ.χ. η καθυστερημένη σωματική αύξηση, οι αιμορραγικές παθήσεις, ο διαβήτης που δεν ελέγχεται αποτελεσματικά, η απουσία, η λειτουργική αχρηστία ή η σοβαρή λειτουργική ανεπάρκεια ενός από τα διπλά όργανα του σώματος [μάτι, αφτί, νεφρός, όρχις], διάφορες καρδιοπάθειες, η υπέρταση, οι σοβαρές κήλες, οι επανειλημμένες εγκεφαλικές διασείσεις, η επιληψία που δεν ελέγχεται αποτελεσματικά, διάφορες ανωμαλίες του μυοσκελετικού συστήματος κ.α.

ΚΑΚΩΣΕΙΣ

Το πρόβλημα των κακώσεων κατέχει μια εξέχουσα θέση στο χώρο της Αθλητιατρικής. Το μυοσκελετικό σύστημα των αθλητών, τόσο κατά τη διάρκεια αγώνων όσο και στις προπονήσεις, κινδυνεύει να πάθει διάφορες κακώσεις που είναι συχνότερες και σοβαρότερες στα αθλήματα εκείνα που χαρακτηρίζονται από υψηλό τραυματικό κίνδυνο. Εκτός όμως από τους άμεσους αυτούς τραυματισμούς, η χρόνια επιφόρτιση του μυοσκελετικού συστήματος μπορεί να καταλήξει στην ανάπτυξη διαφόρων όψιμων βλαβών και κυρίως χρόνιων φλεγμονών διαφόρων οργάνων του μυοσκελετικού συστήματος που είναι γνωστές σαν «σύνδρομα OVERUSE» ή σύνδρομα «υπέρχρησης».

ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ

α] Δέρμα και υποδόριοι ιστοί

Το δέρμα και οι υποδόριοι ιστοί μπορεί να πάθουν μωλωπισμούς ή αιματώματα καθώς και λύση της συνέχειάς τους. Οι μωλωπισμοί οφείλονται σε ρήξη αγγείων και έξοδο αίματος που εξαπλώνεται στους υποδόριους ιστούς. Όταν η αγγειακή ρήξη είναι σοβαρότερη, προκαλείται μεγαλύτερη αιμορραγία, οπότε η τοπική άθροιση αίματος καταλήγει στη δημιουργία αιματώματος. Οι λύσεις της συνέχειας του δέρματος και των υποδόριων ιστών μπορεί να είναι αμυχές [γρατζουνιές], εκδορές [γδαρσίματα], νυγμοί [τρυπήματα] ή τομές [σχίσιμο]. Οι δύο πρώτες εντοπίζονται στο δέρμα, ενώ οι τελευταίες μπορεί να συνοδεύονται από σοβαρό τραυματισμό των βαθύτερων ιστών [μυών, τενόντων, νεύρων, αγγείων].

β] Μυς και τένοντες

Οι μυς και οι τένοντες [όπως και οι αρθρικοί σύνδεσμοι] μπορεί να πάθουν θλάση ή ρήξη. Οι κακώσεις του είδους αυτού, ανάλογα με τη σοβαρότητά τους, ταξινομούνται στις εξής 3 κατηγορίες: 1] Ελαφρά ή πρώτου βαθμού θλάση, όταν σπάζουν μερικές μόνο ίνες, 2] Μέτρια ή δευτέρου βαθμού, όταν σπάζουν πολλές ίνες, έτσι ώστε να σχίζεται ένα τμήμα του μυός ή του τένοντα [μερική ρήξη]. 3] Βαριά ή τρίτου βαθμού, όταν σπάζουν όλες οι ίνες, οπότε η ρήξη είναι ολική. Η συμπτωματολογία της κάκωσης είναι σοβαρότερη όσο πιο εκτεταμένη είναι η ρήξη. Εκδηλώνεται με πόνο, οίδημα και τοπικό αιμάτωμα. Η υπεραιμία που προκαλείται κατά τη διάρκεια σωματικής άσκησης ευνοεί τη δημιουργία μεγαλύτερου αιματώματος.

Όταν η μυϊκή θλάση δε συνοδεύεται από ρήξη των περιβλημάτων του μυός, δημιουργούνται ενδομυϊκά αιματώματα. Διαφορετικά το αιμάτωμα επεκτείνεται στους γύρω ιστούς. Η ολική ρήξη μυών ή τενόντων καθιστά αδύνατη την εκτέλεση των συγκεκριμένων εκείνων κινήσεων που χαρακτηρίζουν τη λειτουργικότητα της τραυματισμένης τενοντομυϊκής μονάδας. Οι θλάσεις των μυών και των τενόντων είναι πιθανότερες, όταν τα όργανα αυτά είναι απροετοίμαστα να λειτουργήσουν έντονα [κακή προθέρμανση, απρόβλεπτες κινήσεις] ή όταν εκτίθενται σε υπερβολικά ψυχρό περιβάλλον ή όταν ένας προηγούμενος συνδυασμός τραυματισμός τους δεν έχει ιαθεί οριστικά ή δεν έγινε αποτελεσματική μετατραυματική αποκατάστασή του ή όταν ο αθλητής είναι πολύ κουρασμένος.

γ] Αρθρώσεις

Κακώσεις των μορίων μιας άρθρωσης είναι το διάστρεμμα, το υπεξάρθρημα και το εξάρθρημα. Ειδικά για το γόνατο, πέρα από τον τραυματισμό του αρθρικού θυλάκου και των συνδέσμων μπορεί να προκληθεί και ρήξη των μηνίσκων του. Στο διάστρεμμα [στραμπούληγμα] προκαλείται διάταση και ρήξη τουλάχιστον ενός αρθρικού συνδέσμου, χωρίς όμως να παρεκτοπίζονται οι αρθρικές επιφάνειες των οστών που συγκροτούν την άρθρωση. Το διάστρεμμα είναι πρώτου βαθμού, όταν ο αρθρικός σύνδεσμος πάθει ελαφρά θλάση, δευτέρου βαθμού, όταν προκληθεί μερική ρήξη και τρίτου βαθμού, όταν η συνδεσμική ρήξη είναι ολική. Η συμπτωματολογία της κάκωσης αυτής εκδηλώνεται με τοπικό πόνο, ευαισθησία, οίδημα, ύδραρθρο ή και αίμαρθρο [υγρό ή αίμα μέσα στην άρθρωση]. Η κινητικότητα της τραυματισμένης άρθρωσης είναι περιορισμένη εξαιτίας του πόνου και η λειτουργικότητά της μειονεκτική.

Αρθρώσεις που κινδυνεύουν ιδιαίτερα να πάθουν διάστρεμμα είναι το γόνατο στους αθλητές του ποδοσφαίρου και της καλαθοσφαίρισης, η ποδοκνημική στους αθλητές της ποδοσφαίρισης ή της αντισφαίρισης, τα δάχτυλα του χεριού στους αθλητές της πετοσφαίρισης κ.ο.κ. Στο υπεξάρθρημα, η κάκωση των μαλακών μορίων της άρθρωσης είναι σοβαρότερη. Η συνδεσμική ρήξη και η κάκωση του αρθρικού θυλάκου έχει μεγαλύτερη έκταση, έτσι ώστε να προκαλείται μερική παρεκτόπιση των αρθρικών επιφανειών. Οι τελευταίες δεν αποσυνδέονται τελείως μεταξύ τους παραμένοντας μέσα στην άρθρωση, η επαφή τους όμως δεν είναι ανατομικά κανονική. Η συμπτωματολογία του υπεξαρθρήματος είναι σοβαρότερη απ’ ότι του διαστρέμματος, η διαταραχή της αρθρικής λειτουργίας μεγαλύτερη, ενώ παρατηρείται και κάποια αρθρική παραμόρφωση. Στο εξάρθρημα [βγάλσιμο] η σοβαρή συνδεσμική κάκωση συνδυάζεται με ρήξη του αρθρικού θυλάκου, οπότε οι αρθρικές επιφάνειες παρεκτοπίζονται πολύ και αποσυνδέονται η μια απ’ την άλλη.

Η φυσιολογική ανατομία της άρθρωσης καταργείται, υπάρχει έκδηλη αρθρική παραμόρφωση, εντονότερη συμπτωματολογία και προβληματικότερη αρθρική λειτουργικότητα. Η ρήξη των μηνίσκων του γόνατος [και συνηθέστερα η ρήξη του έσω μηνίσκου] μπορεί να προκληθεί κατά τη διεξαγωγή διαφόρων αθλημάτων και κυρίως στο ποδόσφαιρο. Η κάκωση αυτή εκδηλώνεται με διάφορες μορφές βλάβης, όπως λ.χ. με περιφερειακή αποκόλληση του μηνίσκου που συνοδεύεται από μάλλον ήπια ενοχλήματα [πόνος στις στροφικές κινήσεις του γόνατος και στο βαθύ κάθισμα]. Άλλοτε πάλι σπάζει το πρόσθιο ή το οπίσθιο άκρο του [κέρας], οπότε τα ενοχλήματα είναι σοβαρότερα ή τέλος μπορεί να προκληθεί επιμήκης ρήξη με αναδίπλωση του κεντρικού τμήματος, οπότε το γόνατο παθαίνει «εμπλοκή».

δ] Οστά 

Τα κατάγματα είναι χαρακτηριστικές οστικές κακώσεις που συνίστανται σε λύση της συνέχειας των οστών και διακρίνονται σε διάφορα είδη. Έτσι, ανάλογα με τη φορά της καταγματικής γραμμής σε σχέση με τον επιμήκη άξονα του οστού, τα κατάγματα διακρίνονται σε εγκάρσια, λοξά ή ελικοειδή. Συντριπτικό είναι ένα κάταγμα, όταν το κόκκαλο σπάζει σε περισσότερα από δύο κομμάτια και ενσφηνωμένο, όταν το άκρο του ενός σπασμένου οστικού τμήματος σφηνώνεται σταθερά στο ελεύθερο άκρο του άλλου τμήματος. Συμπιεστικά κατάγματα προκαλούνται στα σπογγώδη οστά [π.χ. οστά του κρανίου] που συνθλίβονται και παραμορφώνονται, ενώ αποσπαστικά είναι τα κατάγματα εκείνα που συνίστανται σε απόσπαση μικρών οστικών τμημάτων [προεξοχών, αποφύσεων, μυϊκών προσφύσεων κ.τ.λ.].

Ακόμη τα κατάγματα διακρίνονται σε κλειστά και ανοιχτά ή επιπλεγμένα. Τα τελευταία συνδυάζονται με τραυματισμό των μαλακών μορίων της περιοχής καθώς και με λύση της συνέχειας του υπερκείμενου δέρματος, έτσι ώστε η καταγματική εστία να επικοινωνεί με το περιβάλλον, οπότε μπορεί εύκολα να επιμολυνθεί. Τέλος τα κατάγματα χαρακτηρίζονται σαν τέλεια ή ατελή. Ατελή είναι τα κατάγματα εκείνα που σπάζει μεν το κόκκαλο, αλλά το περιόστεο παραμένει ανέπαφο. Η συμπτωματολογία των καταγμάτων εκδηλώνεται με τοπικό πόνο, οίδημα, παραμόρφωση, τριγμό κατά τη μετακίνηση των σπασμένων οστικών τμημάτων και λειτουργική ανικανότητα του πάσχοντος σκέλους.

Related

Yγεία 7806651369598227760

Δημοσίευση σχολίου

emo-but-icon

Hellas
ArabicBlogger Tips And Tricks|Latest Tips For BloggersFree BacklinksBlogger Tips And Tricks Korean Japanese Chinese Simplified Russian Portuguese
English French German Spain Italian Dutch

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Περιγραφή1
Περιγραφή2
Περιγραφή3
Περιγραφή4

Δημοφιλεις αναρτησεις

ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ



Ολα τα κείμενα δημοσιεύονται και στα social media

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

item